Knalroze, gele, oranje en roodomrande zonnen schitteren tegen een duister firmament. De industriële mens vergaapt zich aan deze hemelse verschijnselen, terwijl hij de aardbol toedekt met dekens van smog.
Gefilterd door broeikasgas en fijnstof laat het hemellicht zonsondergangen zien van een verstikkende schoonheid. Deze spectrale verschuivingen in het zonlicht vertaal ik m.b.v. de computer naar specifieke kleurpatronen, die per locatie de uitstoot blootleggen.
‘Geraakt door de sacrale wijze waarop de Maya’s hun wereld systematisch opteken(d)en in textiel, schilder ik het smogeffect voor vijf wereldsteden in vijf
dekenpatronen. Ieder met een karakteristieke kleurcode’.
*uit de Popol Vuh, het heilige raadsboek van de K'iche (Maya)
Hemelse Dekensis geëxposeerd in' t oude Entomologiegebouw, Universiteit Wageningen tijdens de expositie Point of no Return in het kader van de Maya voorspellingen, pbw (2012); Museum De Casteelse Poort, Kleurtijding met Gert Bullee (2014); Impulse, Wageningen Universiteit (2014); Beeldende kunst Arnhem
(2014) e.a.
titel Hemelse Dekens; Los Angeles, Caïro, São Paulo, Melbourne, Beijin techniek hangende installatie met PowerPoint formaat variabele opstelling (2 x 70 x 100 en 3 x 100 x 140 cm) materiaal olieverf op boomschors (tweezijdig) jaar 2012